“Strett' int'a morsa e chesto caldo autunno
a poco a poco si spoglia e tutt'e fronne.
Nudo lle resta o tronco 'nfacci' o munno
nun tiene scuorno e nun s'annasconne!
A linfa ca lle sbatte dint'e vvene
pare nu fium'e lava incanescente,
argini chesto fiume nun ne tene...
lle brucia a fronte, a freve è preputente.
Si stenne 'ngopp'a terra ca s'arape
preme cu forza ma senza fa' viulenza
miez' a l'umido muschio ca già o ssape...
s'inarca a terra p'aumenta' a capienza!
E sott'e spinte doci e preputenti,
cu stu scirocco ca lle secca a vocca,
tremmano e spighe e grano, tremm'a mente
e dint'a carne l'anema lle tocca!